I'm dying, praying, bleeding and screaming  

            Am I too lost to be saved?

            Am I too lost?

            My God my tourniquet

            Return to me salvation

            My wounds cry for the grave

            My soul cries for deliverance

            Will I be denied Christ?

            Tourniquet

            My suicide...

فهمـیدم که در همه، هر جا که زندگی مردم بر مدار پول می چرخد،

بایـد خـر بود و خرپـرست! . . . باید فـاحشه بود و پـرچم جاکشی در

دسـت، بـاید تـوسری خورد و مـرد! . . .بـاید نـمـک خـورد و بـا کـمـال

بی مروتی نمـکـدان شکست، باید از راست نوشــت و از چـپ خواند!

از عقب نشست، و از جلو راند!

مـن می مـیـرم . . . امـا مـرگ من انتـقامی است که زندگی مـن، از

جعل کننده ی نام خودش می گیرد

مـرگ مـن، عصیـان یـک زنـدگی اسـت کـه نـمی خـواهــد بمیرد. . .!

اما نه ! ثروتمندان مـحترم ! لطفا مرا با پـول خود، به خاک نـسـپارید !

لاشه ی مرا با کارد آشپزخانه رنگ و رو رفته مان،که قلم تراش مداد

شب های نویسندگی من است، در هم بدرید!و پاره های سـرگردان

لاشه ی مـرا در پسـت ترین نقـاط ایـن شـهر، بـه سگ ها بسـپارید!

مـن مـیخواهم، از لاشـه ی من، چـند سگ گـرسنه سـیر شود . . .

شـمـا آدمـک های کمـتـر از سـگ ، کـه هـیـچ انـسان گـرسنه ای از

درگاهتان سیر نشد...!

                                                                    پاییز1334 – کارو

من زاده ی شهوت شبی چرکینم

در مذهب عـشق کافری بی دینم

آثار شـب زفـاف کـامی است پلید

خونی که فـسرده در دل خـونینم